Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Zoeken

Ons kantoor

Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Adresgegevens

Hoofdkantoor Groot Aalst:
Halsesteenweg 42
9402 Meerbeke (Ninove)
Tel: 054/24 75 15
Tel: 053/39 53 13
Fax: 054/24 75 16




Kantoor Aalst:
Kareelstraat 100
9300 Aalst
0484 18 74 34



Kantoor Gent (op afspraak):
Brabantdam 150
9000 Gent
0484 18 74 34

Verstoppertje spelen met fiscus kan niet meer in het buitenland

 

Let­ter­woor­den.

 We ver­mij­den ze zo­veel mo­ge­lijk. Maar dit zijn er twee die u best in uw oren knoopt. Zeker als u een van die 177.000 Bel­gi­sche be­las­ting­plich­ti­gen bent die aan het CAP - nog zo’n let­ter­woord om te ont­hou­den - heeft aan­ge­ge­ven een re­ke­ning in het bui­ten­land te be­zit­ten.

 

‘Het is een bi­zar­re vast­stel­ling. Voort­aan be­houdt een Belg die be­legt of in­ves­teert via een Bel­gi­sche bank, veel meer pri­va­cy dan zijn buur die dat doet bij een bui­ten­land­se bank, , de ge­vol­gen van FATCA en CRS. Zij zijn de prak­ti­sche uit­voe­ring van de in­ter­na­ti­o­na­le strijd tegen fis­ca­le frau­de die po­li­tiek bo­ven­aan op de agen­da kwam in de na­sleep van de fi­nan­ciële ban­ken­cri­sis en de schan­da­len zoals Swiss- en Lux­Leaks.

De Ver­e­nig­de Sta­ten speel­den in die strijd met hun FAT­CA-wet­ge­ving een ka­ta­ly­se­ren­de rol door van de au­to­ma­ti­sche uit­wis­se­ling tus­sen fis­ca­le ad­mi­ni­stra­ties de norm te maken. FATCA staat voor ‘Fo­reign Ac­count Tax Com­pli­an­ce Act’. Die wet ver­plicht fi­nan­ciële in­stel­lin­gen we­reld­wijd hun Ame­ri­kaan­se klan­ten te iden­ti­fi­ce­ren en ver­vol­gens in­for­ma­tie over hun fi­nan­ciële re­ke­nin­gen uit te wis­se­len. België heeft dat bi­la­te­ra­le ak­koord met de VS in 2014 on­der­te­kend. Bel­gi­sche fi­nan­ciële in­stel­lin­gen moe­ten vanaf 2016, een jaar later dan aan­van­ke­lijk ge­pland, de ge­ge­vens van Ame­ri­kaan­se re­ke­ning­hou­ders door­ge­ven. In 2016 gaat het over de ge­ge­vens vanaf juli 2014. Na­dien volgt een jaar­lijk­se uit­wis­se­ling.

De OESO en de Eu­ro­pe­se Unie

 kon­den niet ach­ter­blij­ven en volg­den met de zo­ge­naam­de Com­mon Re­por­ting Standard CRS. Die mul­ti­la­te­ra­le ak­koor­den ver­plich­ten alle fi­nan­ciële in­stel­lin­gen van de deel­ne­men­de lan­den om zeer ge­de­tail­leer­de in­for­ma­tie over de re­ke­nin­gen van hun bui­ten­land­se cliënten door te geven aan de na­ti­o­na­le fis­ca­le ad­mi­ni­stra­tie. Die laat­ste speelt die in­for­ma­tie op haar beurt door aan de fis­cus van het land waar de cliënt zijn fis­ca­le woon­plaats heeft. Die in­for­ma­tie-uit­wis­se­ling be­gint in 2017. Maar de fi­nan­ciële in­stel­lin­gen be­gon­nen begin 2016 al met het re­gi­stre­ren van de in­for­ma­tie die ze moe­ten door­spe­len. Want het gaat in 2017 over de in­kom­sten en saldi van 2016. Met an­de­re woor­den: hebt u in 2016 een re­ke­ning in het bui­ten­land, dan zal de in­for­ma­tie daar­over in 2017 door­ge­speeld wor­den aan de Bel­gi­sche fis­cus. Zelfs als u die re­ke­ning op 2 ja­nu­a­ri 2016 af­sloot.

Door CRS wordt au­to­ma­tisch ge­ge­vens uit­wis­se­len de regel. Tot nu toe wis­se­len de fis­ca­le ad­mi­ni­stra­ties maar in­for­ma­tie uit op ver­zoek. Deze op­zien­ba­ren­de men­ta­li­teits­wij­zi­ging is niet de enige fac­tor die van CRS een maat­regel zon­der weer­ga maakt. Ook de schaal is nooit eer­der ge­zien. Al 61 lan­den heb­ben hun hand­te­ke­ning gezet onder de richt­lijn, 29 an­de­re lan­den heb­ben zich geënga­geerd dat te doen. Onder die lan­den de 28 EU-lid­sta­ten, waar­on­der het po­pu­lai­re Luxem­burg. Maar ook Zwit­ser­land, Liech­ten­stein en be­ruch­te be­las­ting­pa­ra­dij­zen zoals de Kaai­man­ei­lan­den. België heeft CRS op 29 ok­to­ber 2014 on­der­te­kend en zal de richt­lijn tegen eind dit jaar om­zet­ten in na­ti­o­na­le wet­ge­ving. De mi­nis­ter­raad heeft eind vo­ri­ge week het voor­ont­werp van wet goed­ge­keurd, die nu nog groen licht moet krij­gen van het Par­le­ment.

Rond­neu­zen

De hoe­veel­heid in­for­ma­tie die in­ter­na­ti­o­naal zal wor­den uit­ge­wis­seld is spec­ta­cu­lair. ‘Be­hal­ve de iden­ti­fi­ca­tie­ge­ge­vens van de cliënt en de re­ke­ning, gaat het ook over de saldi van bui­ten­land­se re­ke­nin­gen, de fi­nan­ciële op­breng­sten en zelfs het bru­to­be­drag van ef­fec­ten die ver­kocht wor­den. Ook over be­paal­de ver­ze­ke­rings­pro­duc­ten (ka­pi­taal en lijf­ren­te­ver­ze­ke­rin­gen) zal in­for­ma­tie uit­ge­wis­seld wor­den’, zegt Smet. ‘Van­uit Bel­gisch per­spec­tief gaat dit veel ver­der dan we ge­woon zijn’, be­na­drukt de ad­vo­caat. In België ken­nen we sinds 2014 wel­is­waar het Cen­traal Aan­spreek Punt (CAP), een re­gis­ter van alle Bel­gi­sche bank­re­ke­ning­num­mers, maar de in­for­ma­tie daar­in is veel be­perk­ter. Alle Bel­gi­sche ban­ken moe­ten jaar­lijks, ten laat­ste op 31 maart, enkel de iden­ti­fi­ca­tie­ge­ge­vens van de re­ke­nin­gen, zijn­de de naam van de cliënt en het bank­re­ke­ning­num­mer door­ge­ven.

Bo­ven­dien, en ook dat is een be­lang­rijk on­der­scheid met CRS, kan de fis­cus niet zo­maar in het CAP gaan neu­zen. Het CAP wordt be­heerd door de Na­ti­o­na­le Bank van België. De fis­cus kan het al­leen onder strik­te voor­waar­den in­kij­ken. Bij­voor­beeld bij aan­wij­zin­gen van be­las­ting­ont­dui­king. En zelfs in dat geval mag enkel een be­perkt aan­tal be­las­ting­amb­te­na­ren die in­for­ma­tie in­kij­ken. De in­for­ma­tie die wordt uit­ge­wis­seld tus­sen de lo­ka­le fis­ca­le ad­mi­ni­stra­ties over bui­ten­land­se re­ke­nin­gen daar­en­te­gen, is op elk mo­ment open en bloot be­schik­baar voor de fis­ca­le ad­mi­ni­stra­tie.

Te­le­foon­boek

‘De fi­lo­so­fie van het CAP is an­ders dan die van CRS’, ver­dui­de­lijkt Ro­dolp­he de Pier­pont, ju­rist-fis­ca­list bij sec­tor­fe­de­ra­tie Fe­bel­fin het ver­schil. ‘Het CAP is in een soort te­le­foon­boek voor de fis­cus. In het kader van een fis­caal on­der­zoek kan hij het CAP raad­ple­gen om te weten bij welke ban­ken de be­las­ting­plich­ti­ge klant is. Ver­vol­gens zal de fis­cus aan de bank in kwes­tie vra­gen om ge­ge­vens over die cliënt door te spe­len. In dat geval mag hij enkel re­le­van­te in­for­ma­tie op­vra­gen. In­for­ma­tie over ver­rich­tin­gen van 15 jaar ge­le­den is bij­voor­beeld niet re­le­vant, ge­zien de fis­ca­le ver­ja­rings­ter­mijn van 7 jaar. CRS is daar­en­te­gen een echt con­tro­le-in­stru­ment, waar­mee de fis­cus kan na­gaan of een be­las­ting­plich­ti­ge zijn ver­plich­ting om bui­ten­land­se in­kom­sten en ver­mo­gens aan te geven cor­rect heeft na­ge­leefd.

Welke in­for­ma­tie bevat het Cen­traal Aan­spreek­punt en wie moet die in­for­ma­tie be­zor­gen?

· Sinds 2014 geven Bel­gi­sche ban­ken één keer per jaar, ten laat­ste op 31 maart, naam en num­mer van Bel­gi­sche re­ke­nin­gen en con­trac­ten zoals hy­po­the­cai­re kre­die­ten door.

· Sinds dit jaar moet u zelf de iden­ti­fi­ca­tie­ge­ge­vens over uw bui­ten­land­se re­ke­nin­gen be­zor­gen, ten laat­ste samen met het in­die­nen van uw be­las­ting­aan­gif­te.

Ook dat is een we­zen­lijk ver­schil met uw re­ke­nin­gen in België. De in­kom­sten daar­op blij­ven vol­le­dig onder de fis­ca­le radar. Strijkt u rente of een di­vi­dend op, dan hou­den de ban­ken de ver­schul­dig­de roe­ren­de voor­hef­fing in. Zij stor­ten deze ver­vol­gens door aan de fis­cus. En daar­mee zijn voor u al uw fis­ca­le ver­plich­tin­gen vol­daan. U hoeft ner­gens nog in uw aan­gif­te te mel­den dat u in­kom­sten heeft op­ge­stre­ken op een Bel­gi­sche re­ke­ning, noch dat u hou­der bent van een Bel­gi­sche re­ke­ning. Bezit u een bui­ten­land­se re­ke­ning, dan moet u daar­en­te­gen sinds en­ke­le jaren daar­voor en­ke­le vak­jes in uw be­las­ting­aan­gif­te aan­krui­sen .

Con­fron­ta­tie

De vraag is na­tuur­lijk wat de Bel­gi­sche fis­cus zal doen met die massa aan ge­ge­vens die hij vanaf 2017 jaar­lijks op een scho­tel­tje ge­pre­sen­teerd krijgt. ‘Die ge­ge­vens wor­den op­ge­no­men in het fis­ca­le dos­sier van de be­las­ting­plich­ti­ge. Wij zul­len die ge­ge­vens ex­ploi­te­ren. Ener­zijds au­to­ma­tisch (door da­ta­mi­ning, red.) en an­der­zijds op basis van ri­si­co­pro­fie­len’, woord­voer­der van de fe­de­ra­le over­heids­dienst Fi­nan­ciën. ‘We zul­len de ge­ge­vens bij­voor­beeld ‘con­fron­te­ren met de aan­gif­te­ge­ge­vens’. Met an­de­re woor­den: krijgt de fis­cus via een bui­ten­land­se col­le­ga door dat u een re­ke­ning hebt in het bui­ten­land, dan zal hij con­tro­le­ren of u die wel ge­meld heeft in uw aan­gif­te. Welke con­cre­te con­tro­le-ac­ties op­ge­zet zul­len wor­den, moet de FOD Fi­nan­ciën nog be­slis­sen. Daar­voor zul­len werk­groe­pen op­ge­richt wor­den.

Wat zult u als re­ke­ning­hou­der mer­ken van dat alles? In eer­ste in­stan­tie niet bijs­ter veel. Opent u vanaf vol­gend jaar een re­ke­ning bij een Bel­gi­sche bank, dan zal de bank u vra­gen of u al­leen in België be­las­ting­plich­tig bent. De bank zal u met name vra­gen naar ‘uw fis­ca­le woon­plaats’. Is dat België, dan blijft het daar­bij. Is dat een ander land dat deel­neemt aan CRS, dan zal de Bel­gi­sche bank de ge­ge­vens over uw re­ke­ning door­ge­ven aan de Bel­gi­sche fis­cus, die die in­for­ma­tie door­geeft aan de fis­cus van het be­trok­ken land. Zelf hoeft u daar niets voor te doen Om­ge­keerd, stel dat u al jaren bij een Spaan­se bank een zicht­re­ke­ning aan­houdt om uw nuts­fac­tu­ren van uw Spaan­se va­kan­tie­wo­ning te be­ta­len. Dan weet de Spaan­se bank al dat u be­las­ting­plich­tig bent in België en zal ze de ge­ge­vens van uw zicht­re­ke­ning door­ge­ven aan de Spaan­se fis­cus, waar­door ze ver­vol­gens bij de Bel­gi­sche fis­cus be­landt.

Fis­ca­le re­gu­la­ri­sa­tie als ge­roe­pen

De fi­nan­ciële in­stel­lin­gen wor­den ver­ant­woor­de­lijk­heid om al die in­for­ma­tie bij de fis­cus te doen be­lan­den. ‘Voor alle Bel­gi­sche ban­ken samen be­te­kent het een in­ves­te­ring van en­ke­le mil­joe­nen euro’s. Maar we gaan vol­le­dig mee in dat ver­haal’, zegt de Pier­pont. Idem voor de bui­ten­land­se ban­ken. Bui­ten­land­se cliënten die de oor­sprong van hun ka­pi­taal niet kun­nen be­wij­zen, zijn haast ner­gens nog wel­kom. Luxem­burg en Zwit­ser­land bij­voor­beeld heb­ben op dat vlak hun cliënten­po­li­tiek he­le­maal ge­wij­zigd. Vroe­ger speel­den ze dis­cre­tie uit om klan­ten te lok­ken, nu ver­ko­pen ze het feit dat al hun klan­ten fis­caal zui­ver op de graat zijn als een kwa­li­teits­la­bel.

In dat kader komt de fis­ca­le re­gu­la­ri­sa­tie, die vanaf begin vol­gend jaar op­nieuw mo­ge­lijk is in België, als ge­roe­pen voor spaar­ders die nog iets recht te zet­ten heb­ben. Want in dat geval kunt u een re­gu­la­ri­sa­tie-at­test voor­leg­gen als be­wijs dat u uw zon­den af­ge­kocht heeft. Kiest u er­voor om uw te­goe­den in het bui­ten­land aan te hou­den, dan kan dat. Re­gu­la­ri­se­ren im­pli­ceert im­mers niet nood­za­ke­lijk dat u uw geld re­pa­tri­eert naar België. Maar wie in het bui­ten­land blijft, weet dat ver­stop­per­tje spe­len met de Bel­gi­sche fis­cus voor­goed ver­le­den tijd is. Ter­wijl wie naar België te­rug­keert daar­en­te­gen kan ge­nie­ten van dis­cre­tie die in het bui­ten­land ver­le­den tijd is.

Ad­vo­ca­ten menen dat dit on­der­scheid een be­lem­me­ring kan zijn voor bui­ten­land­se fi­nan­ciële in­stel­lin­gen om spaar­te­goe­den van Bel­gi­sche spaar­ders aan te trek­ken. Of zo’n be­lem­me­ring te ver­ant­woor­den is in het licht van het vrij ver­keer van dien­sten zal nog moe­ten blij­ken.